با سلام خدمت تمامی دوستان

من سوالی از تمام عزیزان جوان و نوجوان دارم و خواهش میکنم به دقت روش تفکر کنن چون به نظر من خیلی مهم می اومد و شاید ریشه خیلی از مشکلات باشه.

۱- چرا ما به عنوان یک انسان که اشرف مخلوقات هستیم برای خودمون ارزش و مقام واقعی رو که خدا برای ما در نظر گرفته رو در نظر نمیگیریم. مگر نه اینکه خدا ما رو به این دنیا فرستاده تا با تحمل اون به کمال برسیم.

پس چرا دید ما نسبت به این دنیا و مسائل و شداید اون کامل عکسه؟ اگر یه کم به نظرات و سطح فکری افراد حتی تو این وبلاگ دقت کنین میبینین که یا مقام یا ثروت یا شهرت یا زیبایی جای ترقی و تکامل واقعی رو گرفته.

من قصدم تخطئه و یا سرزنش کسی نیست که اول از همه خودم رو باید اصلاح کنم. ولی راجع به مسائل خانواده وقتی یک زوج در کنار هم آرامش دارند و با هم پیشرفت میکنند به سمت خدا یعنی کاملا موفقند حالا شاید حتی در ضروریات زندگی کسری هم داشته باشند .

آیا ما فقط برای خوردن و خوابیدن و اطفای شهوت بدنیا اومدیم ( با عرض معذرت در حد حیوانات ) یا هدف چیز دیگه ای هست؟ پس بهتر نیست دبدگاهمون رو بهتر کنیم و کاری هم نداشته باشیم که جامعه راجع به ما چه فکری میکنه. و اهدافمون رو از ازدواج الهی تر قرار بدیم ؟

۲- مطلب دوم با یکجانبه گرایی مردانه و زنانه ( که متاسفانه در برخی پستها دیده میشه) نه تنها در اینجا بلکه در جامعه هم به مشکل بر میخوریم. افکار فمینستی یا مرد سالادانه افراطی و غرور بیجا و مخالفت با احکام مسلم دین و لجاجت با اون ها ، آیا تا به حال درمانگر مسئله ای بوده؟ زنان و مردان که در دو سیاره مجزا زندگی نمیکنن. بلکه باید در کنار هم با قوانین اسلام و کشور هم به آرامش برسند که معمولا انسانهای کاملتر آرامش بیشتری دارند و هم نسلی سازنده و پوبا پرورش بدهند .

نه فرزندانی که با نگاه به مادر فمینیست یا پدر دیکتاتور خود منشا فساد در آینده باشند. چرا سعی نمیکنیم طرف مقابل رو کمی درک کنیم. و میگیم هر چی من میگم درسته. آیا ما جای طرف مقابل بودیم که بتونیم درست قضاوت کنیم و نظر بدبم؟ یه کم بیشتر فکر کنیم که تفکر راجع به آفرینش خداوند از عبادتهای بدنی هم اولی تر است. متشکرم


موضوعات مرتبط :
مسائل اعتقادی