سلام

من کسی هستم که تو این 20 و چند سال هیچ رابطه احساسی با کسی نداشتم. یه آدم گوشه گیر و بی احساس!

چند تا خواهر دارم که ازدواج کردن ولی من بعد از اینهمه مدت به این فکر افتادم که باید رابطه ما خیلی بهتر از اینها می بود! و مقصر همه این قضایا رو هم خودم می دونم .

می خوام تمام تلاشمو بکنم که خودمو تغییر بدم. خیلی دوست دارم بهشون بگم "دوستتون دارم" یا دستشون رو تو دستم بگیرم. ولی همش می ترسم که فکر دیگه ای بکنن!

حتی اگر اینها رو هم بذاریم کنار، من براشون هیچ کاری نکردم. بارها شده بود تو این بیست و چند ساله که ازم خواستن مثلا براشون چیزی بخرم یا جایی ببرمشون ولی انجام ندادم. نه خبری از محبت کردن بوده و نه کادو خریدن و ...

من حتی تو اینهمه مدت نشده یه بار هم باهاشون برم خرید یا حتی بعد از خرید بهشون بگم که مثلا چه کیف قشنگی خریدن و ... !

اصلا نمی دونم از کجا باید شروع کنم. چه رفتاری داشته باشم. چند مدته تو این فکر هستم که رابطمون رو بهتر کنم اما اولش به این فکر می کنم که چطوری بعدش میگم که اونها هم می خوان با یه برادری مثل من که اصلا محبت کردن و بلد نیست رابطه داشته باشن؟ از من چه خیری تا الان دیدن. گاهی اوقات می گم که شاید اگر من هم بخوام شروع کنم بخاطر دو تا دلیل بالا ، اونها پس بزنن ولی الان چند مدتیه تمام هم و غم من شده این مسئله.

فقط من کسی نیستم که با کلی گویی متوجه بشم. نگید که محبت کنید چون من واقعا بلد نیستم. تنها کاری که کردم تو این چند مدته این بوده که یکی از خواهرام اومده بود خونمون و وسیله خریده بود برای خودش، من رفتم بهش گفتم خوبه و مبارک باشه! در همین حد بلد بودم! ولی حتی نمی دونستم که چطوری بگم که خوشحال بشه.

ازتون عاجزانه خواهش می کنم که هر فکری به ذهنتون می رسه بگید. هر کاری که خودتون می کنید یا دوست دارید خواهر، برادر، همسر یا هر کسی که دوستش دارید یا دوستتون داره براتون انجام بده یا انجام بدید.

از کلمه به کلمه ای که می نویسد ممنون خواهم شد. این رو واقعا می گم که هر چیزی که شما می گید برای من بسیار مهمه و شاید باعث تغییر تو زندگی من و خانواده ام بشه