سلام
شاید خیلی از دوستان از شهادت عمو رجب جانبازی که 29 سال با نی غذا خورد و به خاطر اثرات ترکش خمپاره بر روی صورتش  به شدت تمام اعضای صورتشو از دست داده بود مطلع باشید... .
عمو رجب و عمو رجب هایی که تو سرزمین ما زیاد هستن... مردان مردی که عضو دادن ... جان دادن ... تا ما باشیم... و جنگی که هنوز ادامه داره و در مرزهای غربی و شرقی ما گروهک های تروریستی شیطنت هایی انجام میدن و دلاور مردانی مثل عمو رجب ها دارن دفاع میکنن... و جون میدن و مدافعان حرمی که آن سوی مرزها دارن برای امنیت این مرز و بوم جون میدن...
بیاییم در اوج سرگرمی و پرداختن به مسایل و امورات زندگیمون یاد و خاطره این دلاور مردان رو زنده نگه داریم... راستش از دیشب که خبر شهادت عمو رجبو شنیدم  خیلی داغون شدم و به جایگاه رفیع این مرد غبطه خوردم...
مردی که به گفته خانوادش ، مردم به خاطر وضعیت صورتش ازش فراری بودن و حتی از آپارتمان محل زندگیشون بیرونشون کردن و تو غدا خوری ها راهش نمیدادن... اما عمو رجبها دلی آسمانی داشتن و با خدا معامله کردن. ... دوس دارم دوستان این وبلاگ با نظراتشون نشون بدن عمو رجب ها در قلب ما جا دارن و هیچوقت فراموششون نمیکنن.
مجید

موضوعات مرتبط :
مسائل اعتقادی