سلام
واقعا رنگ پوستم برام به یه مشغله ی فکری بزرگ تبدیل شده،
رنگ پوستم سبزس ولی نه خیلی تیره تقریبا رو به روشن خودم رنگ پوستمو دوس دارم
اما متاسفانه تو خانواده ی پدریم اکثرشون رنگ پوستشون روشنه  و برای همین وقتی بچه بودم بهم میگفتن سیاه یا میگفتن باید با وایتکس بشوریمت تا سفید شی !

شاید 5 سالم بود که اینا رو میگفتن ولی از ذهنم پاک نشد، هر چقدر که بزرگتر شدم رنگ پوستمم روشن تر شد،ولی تو جمع دوستامم اکثریت رنگ پوست روشنی دارن و خیلی هم با غرور به رنگ پوستشون مینازن با اینکه از نظر قیافه خوبم و حتی هیکلمم تو جمع دوستام تکه هیچ نقصی نداره و خودشونم همیشه همینو میگن.
ولی من به اینا توجهی ندارم و مدام رنگ پوستمو با بقیه مقایسه میکنم،حتی تو این سایتم خوندم که مردا از رنگ پوست خانمشون که سبزس خوششون نمیاد و اینم به وسواس فکریم اضافه شد،واقعا انقد رنگ پوست همه چیزو تحت شعاع قرار میده؟؟


برای مشاهده ی نظرات مردم در این مورد کمی پایین تر بروید
موضوعات مرتبط - با کلیک روی کادر یا کادرهای زیر مطالب بیشتری را در این مورد خواهید دید :
مشورت در ازدواج خانم ها