خسته نباشید

من پسری 29 ساله هستم که تو بچگی به علت تصادف سختی که داشتم، دیگه توانایی تولید مثل رو ندارم. با توجه به این مشکل من چند جا رفتم خواستگاری که چون موقعیت های من برای ازدواج خوب هستند، بلافاصله قبول میکنن ولی دختر خانما تا متوجه بشن که من همچین مشکلی دارم، بهم جواب منفی میدن.

حاضر نیستن به هیچ وجه با مشکل من کنار بیان! دیگه دارم نا امید میشم! یعنی من تا آخر عمر باید مجرد بمونم؟ خیلیا بهم میگن با دختری ازدواج بکنم که مشکل منو داشته باشه. ولی آخه من چه میدونم کدوم دختر این شکلیه! همه کسانی که این مشکلو دارن، بعد از ازدواج که بچه دار نمیشن متوجه میشن! وگرنه کی مجرده و بره از این موضوع مطلع بشه بره دکتر که تو آینده بچه دار میشه یانه!!!!

دو مورد بهم پیشنهاد شد که مشکل من رو داشتند. ولی یکی سنش از من 2 سال بزرگتر بود و طلاق گرفته و دیگری نیز 25 ساله و بازم بخاطر این موضوع طلاق کرفته!!

من این خانمای محترم رو نپسندیدم. من خودم هنوز پسرم و تا حالا با هیچ دختری نبودم. میخوام همسر آیندم دست نخورده مثل خودم و دختر باشه. توقع زیادیه ؟

یعنی بچه اینقدر برای خانما مهمه؟ بهم ثابت شد که بچه برای خانما حتی مهمتر از شوهر هستش! حتی پیشنهاد دادم که بچه از پرورشگاه میاریم. ولی قبول نکردن. یه مورد میگفت من میخوام بچه هام از خون خودم و شوهرم باشن ! و خودم بدنیا بیارمشون. من باید چکار کنم. امیدی هست؟؟ انگار باید تو دنیای مجردی تا آخر عمر سر بکنم!


موضوعات مرتبط :
مشورت در ازدواج آقایان