سلام دوستان

من دختری ۱۸ ساله هستم و امسال تازه رفتم دانشگاه. من اندامم خیلی لاغر و ریزه، صورتمم بی بی فیس و معصومه. هر کی منو میبینه میگه واه!، تو دانشجویی ؟! اصلا بهت نمیاد، بهت میاد دانش آموز راهنمایی باشی. 

بچه ها من وزنمم۴۰ کیلو نیست. هر چی میخورم معلوم نیست کجا میره ! دکتر تغذیه رفتم یه قرص بهم داد اشتهای کاذب میگرفتم و مثل گیج و منگا بودم و همش مثل خرس میخوابیدم. فایده نداشت. من ۳۸ کیلو هستم. چیکار کنم ؟ من به بابام رفتم یعنی به فامیل های بابام. پدرم خودش قد بلند و لاغر ( ولی از این لاغرخوشگلا ). 

من فکر میکنم در کنار تغذیه باید ورزشم کنم. آخه من اندامم جوریه عضله دارم ولی گوشت که تو دست بیاد ندارم؛ پدرمم همین طوره. واسه همین میخوام عضله هام رو بزرگ کنم. قدمم ۱۵۷ هستش. میخوام بدن سازی یا پیلاتس برم، کدومش بهتره ؟ نمیخوام هیکل مردونه داشته باشم ! من هر چه قدرم ورزش کنم فکر نکنم از این هیکلی ها بشم. فقط عضله میخوام. 

کدومش بهتره؟ چی بخورم بهتره ؟ خواهرم کوچکتر خودمه ۱ سال و نیم ولی هر کی ما رو میبینه فکر میکنه کوچیکتر از اونم. از قدم راضیم ولی وزن رو چی کارش کنم؟ خودم اندامم رو دوست دارم. ولی  خیلی لاغرم میخوام کمی توپر بشم.

حتی خالم بهم میگه: یه چیز بخور چاق بشی؛ پس فردا لباس عروس بهت نمیاد. و اون یکی میگه اسکلت. البته اسکلت خودشونن؛ بی شخصیت ها!؛ اون ها خودشون رو کشتند تا لاغر بشن؛ الان ادای لاغرها رو واسم در میارن. هر کسی یه اندامی کسی نمیتونه به خودش اجازه بده به آدم ناسزا بگه یا اسم های تحقیر آمیز روی آدم بگذارن.

راهکار بدین لطفا ...


↓ مجموعه مطالب مرتبط ↓ :
لاغری، چاقی و تناسب اندام (۶۰ مطلب)
چگونه چاق شویم (۲۰ مطلب)

مردم در مورد این موضوع (۲۲) نظر داده اند، برای مشاهده بخش نظرات کمی پایین تر بروید