سلام 

۳۳ سالمه و نه ساله با فرزند اول خانواده ای ازدواج کردم و طبقه دوم خانه پدر شوهرم زندگی میکنم دو تا بچه دارم ، مشکلات خیلی زیادی رو تجربه کردم خیلی خیلی زیاد ، خیلی شب ها با گریه خوابیدم ، ولی الان دیگه عادت کردم ، هنوزم گاهی اشکم در میاد ولی خب عادت کردم ، یه سری مشکلات حل شدن ، یه سری مشکلات باهاشون کنار اومدم و یه سری هنوز عذابم میدن ، حالا صاحب آپارتمان شدیم که نصف خونمونه .  

آپارتمان نشینی سخت نیست ؟ سر و کله زدن با همسایه ! مزاحمت همسایه مرد ! عشوه همسایه ی زن ! مساحت ! من به خونه ی بزرگ عادت کردم . در کل میترسم چند سال مشکلات اینجا رو تحمل کردم حالا که به آسایش تقریبا نسبی رسیدم برم اون جا و تازه با مشکلات اون جا شروع بشه و سرو  کله بزنم ، پیر شدم رفت ! 

نکته : 

خروجیه رفت و آمدمون جداست اما صداها واضحه و میفهمن کی میاد کی میره و اونام فضول

تربیت بچه خیلی برام مهمه که اونا تا الان بچه اول رو لوس کردن و وابسته به خودشون

شما باشین ترجیح تون اینه که بمونین یا برین ؟

((لطفا عقلانی و بی طرف جواب بدین نه احساساتی))


کاربران محترم خانواده برتر در مورد پست (صاحب آپارتمان شدیم اما ...) ، (۳۸) نظر داده اند، برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید یا اینجا (کلیک-لمس) کنید.
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تربیت رفتاری پسران (۹۵ مطلب مشابه) تربیت رفتاری دختران (۸۶ مطلب مشابه)
↓ موضوعات پربیننده و منتخب ↓ :
ابراز علاقه دختر به پسر نیاز جنسی دختران نیاز عاطفی دختران دختران مجرد 30+ سال پسران مجرد 30+ سال آموزش های شوهرداری آموزش های زن داری دوستی به قصد ازدواج مشورت در ازدواج خانم ها ازدواج موفق دکتر فرهنگ دوران عقد مسائل زناشویی پرده بکارت درد دل های پسران تناسب اندام آموزش ترک خودارضایی آموزش کنترل فشار جنسی مسائل خانم های چادری فشار جنسی قبل از ازدواج عشق