سلام به همه

امیدوارم حالتون خوبه خوب باشه ، اومدم باهاتون درد و دل کنم ، بیشتر از همه روی صحبتم با کسانی هست که میگن چرا ازدواج کنیم ؟ و تنهایی رو ترجیح میدن. می خوام از شون بپرسم واقعا چطور با این قضیه تنهایی کنار میان ؟ راهکار نشون مون بدید .

من بین 25 تا 29 سالمه ، دوست پسر نداشتم، خواستگار نداشتم، دوست اجتماعی پسر نداشتم، الان تنهایی داره اذیتم میکنه ، هیچ کس منو نخواسته حس خواسته نشدن داره اذیتم میکنه ، همیشه سعی کردم پاک بمونم چون فکر می کردم خدا آدمای پاک رو دوست داره ولی وقتی به اطرافم نگاه می کنم قضیه برعکسه ، یعنی واقعا اونایی که ازدواج کردن نصف دین شون کامله و مایی که به خاطر شرایط مون نتونستیم و نمی تونیم ازدواج کنیم نصف دینمون ناقصه ؟

هر کاری می کنم که فکرم به سمت ازدواج نره ولی فایده ای نداره بالاخره یه نیازه باید رفع بشه ، واقعا شمایی که تنهایی رو ترجیح می دید چطور کنار میاید؟ خواهش می کنم به امثال منم راهنمایی کنید .

چطور این همه نیاز عاطفی نیاز به دوست داشته شدن رو سرکوب کنیم ؟ منم دلم می خواد کسی باشه و دوستم داشته باشه و دوستش داشته باشم از تنها بودن خسته شدم اما نمی تونم چون زیبا نیستم چون قیافه آنچنانی و هیکل آنچنانی ندارم پس کجاست عدالت خدا ؟


مردم در مورد این موضوع (۶۷) نظر داده اند، برای مشاهده بخش نظرات کمی پایین تر بروید
↓ در مورد این موضوع بیشتر بخوانید ... ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۰۲۳ مطلب) درد دل های دختران و پسران (۱۴۶ مطلب) نداشتن خواستگار مناسب (۴۰ مطلب)