سلام

دوستان عزیز من پر از حس غم و سردرگمیم

دو ساله چادری شدم. جدا از همه برکت ها و حس خوب و آرامش و امنیتی که برام داشت ولی مسئولیت سنگینی رو دوشم گذاشت که الآن غم و ناراحتی زیادی رو دلمه .

من از وقتی چادری شدم با توجه به نگاه و قضاوت های بدی که نسبت به کوچکترین حرکت و رفتار و نگاه چادری ها بود حساسیت زیادی تو این موارد داشتم که کاری نکنم که باعث بشه دید بقبه به همه چادری ها خراب بشه. همش دچار ترس و ناراحتیم که نکنه یه حرف یا رفتار و نگاه من اشتباه بوده باشه و باعث بشه دید یه عده که منتظرن کوچترین حرکتی از یه چادری سر بزنه و اونو به همه اون قشر نسبت بدن خراب بشه و دید بقبه رو هم خراب کنن و عذاب وجدان و دینی گردنم بمونه .

خودم رو از همه چی محروم کردم. رابطم رو حتی در حد درسی و کاری کم کم با پسرا به صفر رسوندم. همجنس های خودم از اینکه چادری شدم دید خوبی ندارن و فکر میکنن نوع پوشش اونا رو قضاوت میکنم واسه همین هم ارتباط با همجنس هامم محدود به دخترای هم فکر و عقیدم شد. الآن کاملا احساس منزوی شدن و گوشه گیری میکنم و از این بابت غم بزرگی رو دلمه . چون اعتماد به نفسم گرفته شد.

تو رو خدا این ظلم به خانوما نیست که بخاطر یه چادر و قضاوت نشدن باید یکی مثل من این همه به خودش آسیب بزنه ؟ چاره من چیه ؟ دارم به مرز افسردگی نزدیک میشم .

چیکار کنم بتونم اجتماعی تر باشم و بیشتر تو جمع آدما خوش بگذرونم؟ چیکار کنم اینقدر رو همه جیزم حساسیت نداشته باشم و از قضاوت شدن نترسم؟ من از اینکه خودم رو قضاوت کنن نمیترسم از اینکه همه چادری ها رو بخاطر یه اشتباه کوچیکم زیر سوال ببرن وحشت دارم .

دیگه حرف زدن و اجتماعی بودن رو یادم رفته ، میشه کتابی مقاله ای چیزی در مورد اجتماعی تر شدن و شاد و معاشرتی شدن هم بهم معرفی کنید بتونم خودم رو از این وضعیت بکشم بیرون؟


مردم در مورد این موضوع (۲۹) نظر داده اند، برای مشاهده بخش نظرات کمی پایین تر بروید
↓ در مورد این موضوع بیشتر بخوانید ... ↓ :
مسائل اعتقادی (۱۱۶۷ مطلب) مسائل دختران جوان (۲۱۴۰ مطلب)

این مطلب برای شما مفید بود؟ بله خیر