سلام

دوستان عزیز من پر از حس غم و سردرگمیم

دو ساله چادری شدم. جدا از همه برکت ها و حس خوب و آرامش و امنیتی که برام داشت ولی مسئولیت سنگینی رو دوشم گذاشت که الآن غم و ناراحتی زیادی رو دلمه .

من از وقتی چادری شدم با توجه به نگاه و قضاوت های بدی که نسبت به کوچکترین حرکت و رفتار و نگاه چادری ها بود حساسیت زیادی تو این موارد داشتم که کاری نکنم که باعث بشه دید بقبه به همه چادری ها خراب بشه. همش دچار ترس و ناراحتیم که نکنه یه حرف یا رفتار و نگاه من اشتباه بوده باشه و باعث بشه دید یه عده که منتظرن کوچترین حرکتی از یه چادری سر بزنه و اونو به همه اون قشر نسبت بدن خراب بشه و دید بقبه رو هم خراب کنن و عذاب وجدان و دینی گردنم بمونه .

خودم رو از همه چی محروم کردم. رابطم رو حتی در حد درسی و کاری کم کم با پسرا به صفر رسوندم. همجنس های خودم از اینکه چادری شدم دید خوبی ندارن و فکر میکنن نوع پوشش اونا رو قضاوت میکنم واسه همین هم ارتباط با همجنس هامم محدود به دخترای هم فکر و عقیدم شد. الآن کاملا احساس منزوی شدن و گوشه گیری میکنم و از این بابت غم بزرگی رو دلمه . چون اعتماد به نفسم گرفته شد.

تو رو خدا این ظلم به خانوما نیست که بخاطر یه چادر و قضاوت نشدن باید یکی مثل من این همه به خودش آسیب بزنه ؟ چاره من چیه ؟ دارم به مرز افسردگی نزدیک میشم .

چیکار کنم بتونم اجتماعی تر باشم و بیشتر تو جمع آدما خوش بگذرونم؟ چیکار کنم اینقدر رو همه جیزم حساسیت نداشته باشم و از قضاوت شدن نترسم؟ من از اینکه خودم رو قضاوت کنن نمیترسم از اینکه همه چادری ها رو بخاطر یه اشتباه کوچیکم زیر سوال ببرن وحشت دارم .

دیگه حرف زدن و اجتماعی بودن رو یادم رفته ، میشه کتابی مقاله ای چیزی در مورد اجتماعی تر شدن و شاد و معاشرتی شدن هم بهم معرفی کنید بتونم خودم رو از این وضعیت بکشم بیرون؟


برای مشاهده ی نظرات مردم در این مورد کمی پایین تر بروید
↓ در مورد این موضوع بیشتر بخوانید ... ↓ :
مسائل اعتقادی (۱۰۵۱ مطلب) مسائل دختران جوان (۱۸۲۵ مطلب)