سلام دوستان

شاید بهتره سوال منو خانوما بخونن. نمیخوام خیلی مشکلم رو باز کنم ولی شاید همین قدر هم درست نباشه یه آقا بخونه .

چن وقت بود خانواده برتر نیومده بودم ولی نمیدونم چی شد که امروز دوباره گزارم به اینجا رسید شاید حال خرابم!

من یه خانوم زیر سی سالم. شش ماهه ازدواج کردم البته دو سال عقد بود. الان چهار ماهه که به فکر نی نی دار شدنم. شاید بگین زوده ولی تو شهر ما رسمه که زود بچه دار شی و منم از این قاعده مستثنی نیستم و باید زودتر نی نی دار شیم مخصوصا اینکه تو خونه بیکار هستم و وقت ازاد فراوان دارم. این چهار ماه خواستیم و نشد و دلهره و اضطراب و مراجعه به دکتر و سونو و معاینه.

دکتر بهم گفت مشکل خاصی نداری فقط کمی کیست ریز تخمدان داری که چون معذرت میخوام پریود منظم داشتم و وزنم هم متعادل بود دکتر داروی خاصی بهم نداد و فقط یه بسته ال دی و برای یه عفونت مختصر دو بسته آنتی بیوتیک بهم داد که در حال مصرفم .

اینکه میگم چهار ماه برام چهار سال گذشته ، انتظار واقعا خیلی سخته . هر ماه که میفهمم باردار نیستم کلی اعصابم بهم میریزه و داغون میشم . این ماهم که دارم قرص میخورم دیگه بدتر شدم هم از لحاظ روحی  هم از لحاظ جسمی همش حالت تهوع دارم. فشار روانی رومه.  نمیخوام خانواده شوهرم بفهمن مشکلی دارم. تا این ماه بهشون میگفتم بچه نمیخوایم ولی همش یه جوری به گوشم میرسوندن که بذارین بچه دار شین. این ماه که دیگه مادر شوهرم واضح بهم گفت دیگه پیشگیری نکنین منم مجبور شدم بگم باشه. از این ماه اونام منتظرن .

خودم تا یه بچه کوچیک میبینم اعصابم خورد میشه دلم میخواد منم داشته باشم ولی همش میترسم بچه دار نشم. نکنه این تنبلی تخمدان خفیف باعث بشه هیچوقت مادر نشم. بیچاره شوهرم عاشق بچه است ولی به روش نمیاره. کاش میذاشتن به حال خودمون باشیم. کاش همه دائم ازم نمیپرسیدن حامله نیستی. الان شش ماهه همه تا میبیننم فقط همین سوال رو میپرسن. ای خدا خسته شدم. چی بهشون بگم؟ چیکار کنم اینقدر تو فکرش نباشم؟ یعنی میشه منم مادر بشم


برای مشاهده ی نظرات مردم در این مورد کمی پایین تر بروید
↓ در مورد این موضوع بیشتر بخوانید ... ↓ :
بارداری و زایمان (۱۲۳ مطلب)