بنام تو

سلام به همه

من ۱۹سالمه و به یه مشکل برخوردم، احساس میکنم منزوی شدم و شدیدا آروم ... من قبلا خیلی روابط اجتماعی خوبی داشتم در حدی که زبانزد فامیل بودم اما متاسفانه الان اصلا نمیتونم خوب ارتباط برقرار کنم مخصوصا با جنس مخالف همش میترسم طوری برخورد کنم که در موردم بد فکر کنن به خاطر همین همیشه در مواجهه با آقایون ، بزرگ و کوچیک نداره خیلی اروم میشم و اگر امکانش باشه محل رو ترک میکنم همیشه استرس دارم که مبادا من اگه فلان لباس رو بپوشم یه پسر بیوفته دنبالم یا اگه فلان مدل حرف بزنم یه پسر بخاد فکر کنه ک من سبکم و دارم چراغ سبز میدم و در موردم فکر بیجا بکنه همش ترس ترس ترس خسته شدم ...

با همکلاسیامون که میرفتیم کافه اگه یه ذره بلند بخندن من باهاشون بحث میکنم یا کلا میرم خونمون و تنها میشم .

یه بار یکی از پسرای اقوام مون که همبازی بچگیام بود بهم پیام داد خبر داشتم که رفته خاستگاری جواب منفی گرفته گفت میخواد درد و دل کنه ،من ترسیدم که مبادا فردا روزی بره به دوستاش بگه که فلانی هم اره . بهش گفتم : سلام، فکر میکنم مخاطبتون رو اشتباه انتخاب کردید من نمیتونم کمکتون کنم خدا نگهدارتون...

از اون روز تا حالا تا منو میبینه پوزخند میزنه و میگه از دخترایی که از دماغ فیل افتادن بدش میاد ... نه تنها اون بلکه خانوادم و دوستام میگن خیلی بی احساس و مغرور ومتکبری .

سال دیگه میرم دانشگاه البته اگه با این فکرا و دردسرا بتونم درس بخونم ... همه دوستامو یه جورایی از دست دادم فقط یکیشون مونده که اونم از بچگی باهام بزرگ شده و میدونه من متکبر و بی احساس و مغرور نیستم بلکه یه دختر ترسو بزدلم که نمیخوام سرنوشتم مثل بعضی از دخترای همسنم بشه که سر زبونا افتادن و بعدشم به اجبار ازدواج کردن .

اگه کسی تو سن ۱۹سالگی عاشق نشه و دوست پسر نداشته باشه بیماره و بی احساس؟! چه طوری میتونم بدون ترس با یه آقا حرف بزنم و بازم تو جامعه باشم ؟!

اگه یه پسر که همبازی بچگیاته و ازت بزرگتره  بهت پیام بده و بخواد درد و دل کنه تو بگی اشتباه اومدی میشی بی عاطفه ؟!

چرا آدما فکر میکنن اگه یه نفر آرومه و خودشو کنار میکشه به جنس مخالف توجه نمیکنه ( از ترس اینکه عاشق شه ) مغروره و متکبر و از خود راضیه؟! و اینکه تو دانشگاه چه برخوردی مناسبه؟!

خیلی شد میدونم، ولی خدایی کمک میخام شدید دارم دیوونه میشم .


موضوعات مرتبط :
خودسازی در دختران