سلام دوستان عزیز

من دختری هستم 30 ساله، سنم رو گفتم تا بگم آدم ناپخته و بچه ای نیستم و متوهم هم نیستم . مشکلی دارم که واقعا اذیتم میکنه .

من اخلاقم طوری هست که وقتی توی خیابون راه میرم و حتی موقعی که فکر میکنم از نظر خودم خیلی جدی هستم  ، بهم متلک میپرونن که عشوه نیا ; وقتی با آقایی همکلام میشم طرف فکر میکنه من دارم براش طنازی میکنم . پشت تلفن صحبت میکنم باز هم همین حالته. لوس و جلف هم نیستم.

چند مورد توی خیابون بوده که خواستگاری کردند ولی من اکثرا فکر میکنم برای هوس و دوستی است ، من واقعا چهره عادی دارم و پوششم هم چادره و آرایشم در حد یه پن کیکه همین ... و اصلا با هیچ پسری دوست نبودم و پایبند به اصول مذهبی هستم ، توی محیط های کاری که با اقایون کار میکردم ، این مشکل رو همیشه داشتم و دیگه دوست ندارم تو محیطی کار کنم که اقایی باشه .

با اینکه احترام زیادی برای آقایون قائلم ولی این وضعیت منو آزار میده و دوست دارم از همه آقایون دوری کنم .

واقعا آقایون  خانم هایی که ذاتا رفتارشون این گونه است را تمسخر میکنن ؟ آیا توی خانم ها کسی مثل من بوده یا من عجیب و غریبم؟  واقعا نمیدونم چکار کنم ؟

ممنون میشم کمکم کنید


موضوعات مرتبط :
ازدواج و مسائل گوهران کشف نشده