سلام

یه همسایه دارم که 4 تا دختر و یه پسر داره ، بابای خانواده اجازه بیشتر از تحصیلات ابتدایی را به دخترها نداده اما این دختر خانم ها خواستگاران زیادی داشتن و همسران خوبی هم براشون پیدا شده و زندگی های بسیار خوبی دارند و صاحب خانه و ماشین هستن.

همه اونا هم بین 16 تا 18 سالگی ازدواج کرده اند. این مورد را آوردم تا در مورد تحصیلات و آثار آن در جامعه صحبت کنم.

الان بسیاری از دختران ما تحصیلات کارشناسی و ارشد تا حتی دکترا دارند شرایط کشور ما هم جوری نیست که همه جذب بازار کار شوند با این وضعیت خیلی از این افراد هم از کار بازمانده و هم از ازدواج.

سن آنان هم به بالای 26 رسیده و شاهد این حقیقت شده اند که تمام آرزوها و رویاهای آنان بر فنا رفته و احساس یاس و نا امیدی و سرخوردگی به آنان دست داده . از یه جا به این همه زحمت ها و مخارج تحصیلات نگاه می کنند و از زاویه ای دیگر که نه تنها تحصیلات کمکی به آنها نکرد بلکه آن ها را از همه چیز عقب انداخت و آن خرمی و شادابی و امید را هم از آنان گرفت.

تصور من این است که باید به تحصیلات به مانند تیغه دو لبه نگاه کرد. وقتی نظریه خانم 27 ساله را خواندم که ارشد دارد و موقعیت کاری ندارد و حتی موقعیت برای تشکیل زندگی و برای خرج زندگی و پول تو جیبی در ماه 30 هزار تومان چه قدر در رنج باشه و به این احساس خطرناک برسه که اگر نگران قیامت نبود خودکشی میکردم! این نمونه ای از بی شمار نمونه هایی است که در جامعه اتفاق می افتد.

آیا به نظر شما تحصیلات ( به سبک کلاسیک ) این همه ارزش دارد که یک انسان همه چیزش را تباه کند؟

چرا همه اولویت های ما تحصیلات به این سبک و شمایل شده مگر نمی دانیم که خیلی از رشته ها بازار کار برایش نیست؟
آیا این نیاز وجود دارد که خانم های جامعه همه وارد بازار کار شوند؟ مگر یه خانم در خانه و زندگی چه چیزی کم دارد که باید این همه تلاش کند تا وارد بازار کار شود؟

در جامعه ای که مردان نان آور زندگی هستن میلیون ها پسر بیکار و به جایش میلیون ها دختر خانم بازار کار را گرفته و این باعث به هم خوردن توازن در نظام کار و تشکیل خانواده می شود.

البته این به آن معنا نیست که خانم ها وارد بازار کار نشوند این به این معنا است که خانم ها وارد بازار هر کاری نشوند.

خیلی از مشاغل است که باید خانم ها باشند تا چرخه کار انجام شود ولی بسیاری از مشاغل است که سنخیتی با روحیه یه خانم ندارد و باید آقایون این مشاغل را داشته باشند اگر این مشاغل به آقایون سپرده می شد الان شاهد این همه بیکاری برای اقا پسرها نبودیم و زمانی هم که اقا پسر شغلی می داشت دیگر شاهد این همه مجرد بودن های جوانان نبودیم .

نظر شما چیست ؟ لطفا از به چالش کشیدن دولتمردان خودداری کنید و فکر کنید که دولتمردان نه فکر مردم هستن و نه آن توانایی را دارند و نه آن مدیریت را . الان ما باید چکار کنیم؟


موضوعات مرتبط :
مسائل پسران جوان مسائل دختران جوان کسب و کار مسائل اجتماعی روز جامعه