سلام

یکی از استدلال های کسانی که به قصد " ازدواج " وارد دوستی میشن اینه که میگن می خوایم طرف مقابل رو بشناسیم . بنده میگم این اشتباست ، شناختی که در خواستگاری می تونه اتفاق بیافته در چند سال دوستی حاصل نمیشه !

تفاوت بزرگ شناخت از راه دوستی و خواستگاری اینه که ، در دوستی احساسات غلیان پیدا می کنه و اصطلاحا دو طرف عاشق هم میشن ، وقتی احساسات پر رنگ شد باید فاتحه ی شناخت طرف مقابل رو خوند ! حالا این دوستی 10 سال هم طول بکشه ، معایب طرف مقابل یا دیده نمیشه یا این که کم اهمیت جلوه خواهد کرد . وقتی دو نفر با هم ازدواج کردند و اصطلاحا از تب و تاب عاشقی افتادند همون معایب کم اهمیت میشه دغدغه ی ذهنی !
اما در خواستگاری ، علاقه ی آن چنانی وجود نداره و دو طرف عاقلانه همدیگه رو بررسی می کنن . اگه به مسائلی رسیدند که با هم اختلاف نظر دارند ، با عقل شون اون مسائل رو سبک و سنگین می کنن نه از روی احساس . اینجاست که در زمینه ی شناخت طرف مقابل ، یک ساعت خواستگاری بهتر از چند سال دوستی هستش .

نشون به این نشون که خیلی از خواستگاری ها به جلسه دوم کشیده نمیشه ، چرا ؟ چون پسر یا دختر به دور از احساسات طرف مقابل رو بررسی می کنن .
حالا همین دو نفری که در یک جلسه به این نتیجه رسیدند که به درد هم نمی خورند رو وارد یه دوستی بکنید ، آیا این دو نفر در ابتدای آشنایی ، به همون صراحت جلسه خواستگاری با هم برخورد می کنند ؟! آیا اصلا چنین چیزی امکان پذیره ؟!
طبیعتا میگن چند بار همدیگه رو ببینیم ! برای محکم کاری و برای این که اگه خواستند از هم جدا بشن عذاب وجدان نگیرن ، با هم قول و قرار میذارن که به هم دل نبندند، حالا اگه این قول قرار بین دو سنگ گذاشته میشد قابل قبول بود ولی دو انسان ؟؟؟!!!

کافیه یکی از دو نفر از نظر طرف مقابل ویژگی های مثبتی داشته باشه ، چه اتفاقی می افته ؟ غیر از اینه که عشق و عاشقی ، هر چند یک طرفه ، شروع میشه ؟ غیر از اینه که وقتی پای عشق اومد وسط ، دو طرف به خاطر نرنجیدن طرف مقابل با احتیاط خودشون رو معرفی خواهند کرد ؟ غیر از اینه که اگه دختر خواست جدا بشه ، و پسر التماس کرد ، حس مادری اون دختر گل میکنه و دلش به حال اون پسر میسوزه ؟! غیر از اینه که اگه پسر خواست جدا بشه و دختر التماس کرد ، حس جوانمردی پسر فوران میکنه و میگه نامردیه که ولش کنم ؟!

غیر از اینه که حتی اگه مسالمت آمیز از هم جدا شدند دایره ی انتخاب شدن اون ها به واسطه ی همین ارتباط محدود میشه ؟! این سوال که آیا سابقه ی دوستی داری یا نه ، از این دو نفر پرسیده نخواهد شد ؟!

اگه در جواب گفته بشه نه ، و بعدا به طریقی فاش بشه ، باعث بی اعتمادی همسر نخواهد شد ؟! اگه در پاسخ گفته بشه بله ، آیا سوالات بعدی که مثلا تا چه حد ارتباط داشتید و ... در ذهن طرف مقابل ایجاد نخواهد شد ؟

احساسات در مرحله ی قبل از ازدواج ویران کننده است ، مورد داشتیم که یه دختر سر این مساله که به درخواست رابطه ی جنسی دوست پسرش جواب مثبت بده یا نه دچار شک و تردید شده ! این دختر همونی هستش که اگه در ابتدای دوستی و در زمانی که احساساتش  پر رنگ نشده بود، دوست پسرش چنین درخواستی ازش میکرد ، پسره رو به تکه های نامساوی تقسیم میکرد !

بنابراین در زمینه ی انتخاب و شناخت همسر ، پیشنهاد بنده اینه که از راه دوستی ، جلسات آشنایی مخفیانه و بدون اطلاع خانواده ، سعی در شناخت طرف مقابل نداشته باشید .

موفق باشید


موضوعات مرتبط :
مسائل پسران جوان مسائل دختران جوان مطالب محسن نجفی