میخوام یک شرایطی رو توضیح بدم براتون و در آخر نظرتون واقعی تون رو بپرسم.

فرض میکنیم شما دو تا بچه دو قلو دارید. عین هم. به شرح ذیل ؛

- فرزند اول کاملا سعی میکنه کاراش مطابق برداشتش از نظر شما باشه. شبانه روز داره سعی میکنه اون کاری رو بکنه که شما دوست دارید ( البته معلوم نیست شما دقیقا چی دوست دارید اون فقط برداشت خودش اینه که مطابق میل شماست ) اما این فرزند بسیار بی عرضه و ناتوان است و از خود هیچ چیزی ندارد و برای تامین نیازهاش صد در صد وابسته به هوش و توانایی فرزند دیگر است. هیچ پیشرفتی و هیچ علم و دانشی از خود ندارد. بسیار خود رای است و به حرف و نظر هیچکس گوش نمیکنه و هر جا بتونه برای تامین نظر شما بر علیه دیگران از زور استفاده میکنه و این باعث میشه دیگران از شما که بی گناه هستید متنفر و دور بشن.

- فرزند دوم این فرزند در ظاهر هیچ توجهی به نظر شما ندارد. اما در باطن طوری رفتار میکند که کاملا مطابق خواست شماست. این فرزند بسیار به دنبال علم است و پله های ترقی و پیشرفت را به سرعت طی میکند. اکتشافات و اختراعات دارد. به حق و حقوق همه احترام می گذارد و این باعث میشود همه دیدگاه خوبی به شما داشته باشن.

خب حالا میخوام نظر واقعیتون رو بگید که از این دو فرزند کدوم یکی بیشتر برای شما با ارزش تره؟ از کدوم راضی ترید؟  اونی که داره مطابق میل شما زندگی میکنه؟ یا اونی که به شما توجهی نداره؟ آیا شما بدنبال مطیع بودن فرزندانتان هستید و یا پیشرفت و ترقی آنها؟


موضوعات مرتبط :
تربیت رفتاری پسران تربیت رفتاری دختران