سلام
راستش چیزی مدت ها اذیتم میکرد که تصمیم گرفتم اونو بیان کنم.
راستش اصلا قصد توهین ندارم اما بعضی مطالب باعث میشه آدم تاسف بخوره برای این جامعه. هر چند وقت یکبار مطالبی میبینیم  با عنوان خواستگارم فلان شغل و داره پرستیژش خوبه یا نه، یا خواستگارم فلان شغل و داره در آمدش خوبه یا نه؟!  یا خواستگارم خونه و ماشین نداره قبول کنم یا نه؟! 
خواهرای گلم واقعا ما داریم به کجا میریم؟!  شما یه نگاه به نسل های قبل تر بندازید! پدر من وقتی با مادرم ازدواج کرد فقط یه موتور هفتاد داشت. اما الان هم خودش هم مادرم ماشین دارن. شاید ماشین شون آخرین سیستم نباشه اما به هر حال دارند، پدرم دو تا خونه داره و همه رو خودش با 30 سال کار کردن خریده و همین طور مادرم هم.
هر دوشون از بچگی سایه پدر بالای سرشون نبوده که بخواد بهشون کمک مالی بکنه و همه رو خودشون با زحمتاشون به دست آوردن و اینو هم بگم که هر دو کارمندن. حالا این مثال و زدم که بگم خواهرای عزیز شما واقعا چه انتظاری دارید که خواستگارتون خونه و ماشین و همه چیو داشته باشه بعدم بیاد خواستگاری شما.
اصلا گیرم همه چی هم داشته باشه آیا ملاک ازدواج اینه؟!  تموم شد رفت؟!  والا چیزی که من میبینم این روزا همه فقط به دنبال پول و پرستیژ طرفن . فکر میکنم من دیونه بودم که دنبال یه مرد مومن و مهربان بودم. گفتم مومن و مهربان چون میخوام براتون مثالی بزنم.
ما تو خانواده مون یه زوج جوون داریم که آقا به خاطر این که مجبور بوده از سن کم کار کنه تا دیپلم بیشتر نخونده البته که خیلیا اگر جای اون بودن همین جا رو هم نمیخوندن. حقوقش بیشتر از یه تومن نیست با اینکه کارش خیلی سخته . ولی هر چیزی از خوبی این مرد بگم کم گفتم. با وجود اینکه کارش خیلی سخته ولی هر وقت از سرکار برمیگرده به زنش تو کارای خونه کمک میکنه. موقع غذا خودش به بچه کوچیک شون غذا میده. نه مثه خیلی از مردا که میخورن از سر سفره بلند میشن و زنه بیچاره داره به بچه غذا میده. هر وقت مهمون میاد پا به پای زنش از اونا پذیرایی میکنه. از چشم پاکی و درست کاریش هم هرچی بگم کم گفتم. همیشه آراسته و مرتب از خونه میاد بیرون. خلاصه که به چشم همه اون یه مرد واقعیه. خانومش میگه اون مرد همکار ترین مرد تو زندگی مشترکه.
من تمام این چیزهایی رو که گفتم به چشم دیدم. تمام آرزوم اینه که مردی شبیه اون نصیبم بشه حتی با وضعیت مالی بدتر. ولی به همون اندازه یا بیشتر خوب و مهربان و درستکار. نمیدونم واقعا آدم تو زندگی به پاکی و درستکاری نیاز داره یا پرستیژ و پول . یه خواستگاری داشتم که تو سن خیلی کم هم خونه داشت هم ماشین کار هم داشت ولی در واقع پدر پول داری هم داشت ردش کردم چون میشناختمش و میدونستم این اون مردی نبود که بتونه ملاک های منو داشته باشه. و همین طور خیلی های دیگر.
نمیدونم داشتن چنین افکاری میتونه یه ویژگی مثبت باشه یا نه که بخوام بگم الان دارم از خودم تعریف میکنم. ولی چیزی که الان دارم میبینم این افکار و ملاک ها بیشتر رویا پردازی و دیونه بازیه از نظر خیلی ها. ولی ایمان دارم زندگی به جز پاکی درستکاری و مهربانی نیست. حضرت زهرا (س) خواستگار های زیادی داشتن اما پیامبر (ص) گفتن اگر علی نبود همسری برای فاطمه نبود. درسته که نه ما فاطمه (س) هستیم نه هیچ پسری علی (ع) اما ای کاش ذره ای از ائمه و معصومین الگو برداری میکردیم اونوقت نه اینقدر طلاق بود نه اینقدر فحشا و نه اینقدر...
معتقدم هیچکدوم از اینها شعار نیست بلکه ارکان و ملاک های زندگی واقعیه. اگر قرار بود با پول و پرستیژ یک زندگی پایدار بمونه خیلی از خانواده های متمول اینقدر طلاق تو خانواده شون نداشتن. به قول دوستان التماس تفکر.
زیاد صحبت کردم عذر میخوام امیدوارم همه جوانها خوشبخت بشن.
آمین

موضوعات مرتبط :
مشورت در ازدواج خانم ها مسائل دختران جوان