سلام

من کاربر ( میلاد میلادیووو ) هستم یه موضوعی هست که این روزا واقعا داره اذیتم میکنه و خواستم باشما در میون بذارم . داشتم پست های وبلاگ رو مرور میکردم که به یه پستی برخوردم با این عنوان که ( کاش منم خواهر شدم و چرا ندارم و...)

یه پسر جوونی اینو نوشته بود که کاش خواهر داشتم باش درد و دل میکردم و باش خرید میرفتم و موهاشو میبافتم و... و خیلیا متاسفانه زیرش نظر گذاشته بودن که خدا رو شکر که ما خواهر داریم و خیلیم باش خوبیم و ...

من خیلی ناراحت شدم ، همین امثال ما که خواهر داریم شاید جوری رفتار کردیم که حسرت شده برا بقیه این موضوع .

دختر داییم بغض کرده بود چون یه بار خواهرم پیشش گفته بود میلاد فلان کارو برام کرده و خیلیم با ذوق تعریف کرده بود ، من جوری با خواهرم جدی برخورد کردم و سرزنشش کردم که از دستم ناراحت شد ، عزیزان دوستان اونایی که خواهر ندارن حساسن رو این موضوع گاها و متوجه باشیم که اونا ظاهر روابط خوش و خرم خواهر برادریه مارو میبینن و حسرت میخورن و اذیت میشن اما نمیدونن که خواهر داشتن هزار جور مسئولیت و بحث و کشمکش و خیلی چیزای دیگه هم داره و همش خوش و خرم و خرید رفتن نیست واقعا ... و تازه نداریم پسری که موهای خواهرشم ببافه ( با اختلاف سنی خیلی زیاد ممکنه باشه اما معمولا وجود نداره) .

مسئول این رویا پردازی و ناراحتیه این افراد ماهاییم به نظرم ، باور کنید من به خواهرم گفتم حق نداری پیش دوستات و یا دختر داییت با من صمیمی صحبت کنی حتی تلفنی شم ، شاید یکی باشه دلش بگیره ناراحت شه و بگه کاش منم برادر یا خواهر داشتم و اون موقع مسئول اون ناراحتی ماییم ، خواهش میکنم یکم حواسمون باشه ، اگه توی تاکسی نشستی و یا بغل کسی هستی که تقریبا هم سن و سالین لطفا لطفا از اون استیکر قلب و یا صحبت های عاشقانه و یا غیره ( حتی با خانمتون ) صرف نظر کنین .

چند دقیقه صبر کنید یا چند متر برید اون ور تر بعد صحبت کنید ، شاید یه مجرد بنده خدا یا یه جوون سینگل ( از لحاظ روابط دوستی) کنارتون باشه و دلش بخواد و اون موقع اگه اون به فکر و یا مسیر اشتباهی بره شک نکنید ماهم مسئولیم ، اگه یکی از دوستاتون هست که پدر یا مادر نداره نرید پیشش از قهرمان بازی های پدر یا دستپخت مادرتون تعریف کنید ، باور کنید گناه دارن ، این ادما حساس ترن زود دلشون میشکنه ، و من بارها این مواردو دیدم اطرافم و دارم میبینم ، به قول کتاب ( درباب حکمت زندگی)

مرکز ثقل آدم های بزرگ درونشونه نه بیرونشون ، ما اگه ادم موفقی هستیم اگه خانواده خوبی داریم اگه گوشیمون بهترین برنده بازاره اگه دوست پسر یا همسر عالی داریم بذاریم برا خودمون باشن چرا باید به بقیه نشون بدیم و قدرت نمایی کنیم ؟ یعنی درون خودمون کافی نیست و حتما باید بقیه تایید کنن ؟

شاید یک درصد دل یه بنده خدایی بخواد این داشته های مارو و نتونه بدستش بیاره هیچ وقت ( مثله داشتن خواهر ) ، اون موقع یه عمر حسرت میمونه براش و شک نکنیم که ماهم مسئولیم ...
ممنون که تحمل کردین اگه جایی رو مخالفین خوشحال میشم نظر شماو بدونم 🌷


موضوعات مرتبط :
مسائل پسران جوان مسائل دختران جوان مطالب کاربران