سلام
پسری بیست و شش ساله ام ، متاسفانه یا خوشبختانه به دلیل اینکه اصلا با جنس مخالف به لطف سنت های اجتماعی ارتباط نداشتم ، در امر ازدواج دچار مشکل و بد بینی شدم . معتقدم حتما باید در ابتدا خانه ای هشتاد نود متری داشت ، حقوق دو میلیون ( حداقل ) و کم کم پونزده میلیون طلا تقدیم کرد .
البته پدرم خونه هفتاد متری یه خوابه برام تهیه کرده که من از این خونه خوشم نیومده ، علاوه بر اون احساس میکنم قد کوتاهی دارم ، حالا میخوام چند سوال از دختر ها بپرسم ، ببینم تفکرشون به چه شکله .

دختر خانوم ها
اگه یه پسر در ابتدا خونه هفتاد متری یه خوابه داشته باشه بد نیست ؟
اگه یه پسر هفت هشت میلیون طلا بده وجهه بدی نداره ؟
اگه من تو این سن ماشین نداشته باشم کسر شان هست ؟
و در آخر سوالم اینه
من قدی ما بین 170 تا 171 دارم ، بنظرتون دختری که 157-158 قدش باشه به من راضی میشه یا همیشه تو دلش حسرت یه بلند قد میمونه ؟ البته لازمه بگم من پسر با اخلاق و تحصیل کرده ای هستم . ( دانشجوی دکترا رشته روان شناسی در دانشگاه تهران ) . با حقوق 1/8
قصد خود نمایی نداشتم . اما شدیدا کمال طلب ، کم اعتماد به نفس و ادم مایوسی هستم . همیشه هم تو دلم حسرت اینو دارم که چرا بلند تر نشدم تا انتخاب های بیشتری داشته باشم . جرات خواستگاری رفتن ندارم . یه وقتا هم میگم اخه من که فعلا چیز خاصی ندارم بتونم نظر یه نفر رو جلب کنم .

موضوعات مرتبط :
رفتارشناسی دختران برای ازدواج