سلام

25 سالمه و می خوام برم خواستگاری ، ولی یه مشکل اعتقادی (شاید روانی و ... ) شدید دارم، اونم اینکه بچه داشتن رو دوست ندارم.

از 5 سال پیش تا الان فکر میکردم که این احساس با مرور زمان درست میشه ولی تا الان نه تنها درست شده بلکه با دلایل و شواهدی که می بینم بدتر هم شده.

وقتی از دیگران سوال می کنم میگن نداشتن فرزند خودخواهیه ولی من برعکس فکر می کنم. آیا به نظر شما می تونم دختری رو پیدا کنم که با این شرایط کنار بیاد. در ضمن اینو بگم که من مشکل جنسی ندارم همچنین با رابطه جنسی هم مشکل ندارم فقط اینکه بچه دوست ندارم حالا به دلایل خیلی زیاد.

البته بچه ها رو خیلی و بیش از اندازه دوست دارم و باهاشون بازی می کنم ولی خودم دوست ندارم بچه داشته باشم.

می خواستم بدونم که زندگی بدون فرزند امکان پذیره ؟ آیا زندگی دچار یکنواختی نمی شه ؟ آیا میشه این شرط رو برای زندگی مشترک گذاشت ؟ چند درصد حاضر به ازدواج با چنین مردی می شن؟

گاهی وقتا فکر می کنم ازدواجمو بابتش به تاخیر بندازم تا طرز فکرم درست شه ولی داره بدتر میشه.

لطفا کمکم کنید.


موضوعات مرتبط :
مسائل پسران جوان

مطالب مرتبط :