سلام

سلام

من  نمیتونم  با هم سن  و سال های خودم  دوست بشم . نمیدونم  دلیل اینکه تا الان  که سنم 22 نتونستم یه دوست صمیمی واسه خودم پیدا کنم  واقعا چیه؟ با  هم کلاسیام همه در حد سلام و احوالپرسی ، هم دختر هم پسر . تا حدی نمیتونم خیلی باهاشون جور بشم برم بیرون . ولی با کسانی که از من بزرگتر هستن راحت تر میتونم باهاشون ارتباط برقرار کنم .

فکر میکنم  روابط عمومیم ضعیف باشه  و کمی  هم خجالتی هستم . ازتون  میخوام که راهنماییم کنین . یه سوال دیگه داشتم اینه که من  نمیتونم خوب مفهموم چیزی که تو ذهنم هست برسونم یعنی نمیتونم اونو خوب بیان کنم و ترجیح میدم که حرفی نزنم . میخوام تغییر کنم و نمیخوام اینجوری ادامه بدم .

سعی میکنم صادق باشم  و حرف ها رو تکرار نکنم. با لبخند حرفاشونو گوش میدم. اصولا کم حرف هستم و احساس میکنم حرف یا مطلب خنده داری رو بیان کنم از نظر بقیه خنده دار نیست. جایی که مطلب خنده  داری بیان بشه  میخندم . سعی میکنم  تا جایی که بتونم به بقیه کمک کنم  سعی کنم احترام ها رو حفظ کنم. یه کمی هم زود رنجم . .

به نظرتون  من مشکلی دارم؟ ممنون از نظراتتون

موضوعات مرتبط: خودسازی در دختران ,