دعای امام سجاد:

سپاس خداوند عزوجل

 

سپاس خداوند را که نخستین موجود است و پیش از اوهیچ نبود

و اخرین موجود است و پس از او هیچ نباشد

دیده ی بینندگان  از مشاهده ی ذات او فرومانده

و اندیشه گویندگان از ذکر اوصاف او عاجزاست

بقدرت خود افریدگان را از نیستی به هستی اورد

و بخواست خویش انها را از عدم ایجاد فرمود

انگاه در راهی که خود خواست انها را سالک گردانید

و در طریق محبت خویش برانگیخت

بدان سوی که انانرا کشانید ،یارای بازپس شدن ندارند

و از انسوی که انها را بازداشت ، توانایی پیش رفتن نه

برای هر زنده نصیبی معلوم و رزقی مقسوم فرمود

کسی نتواند از روزی او اگر وافرست چیزی بکاهد

و اگر ناقص است چیزی بیافزاید

انگاه برای عمر هر یک انجام معلوم مقرر داشت و مدتی معین

 هر روز که بگذرد گامی است که به سوی اجل برداشته

و هر سال که براید لختی از عمر است که تباه میشود

 چون به منتهی رسد و نشان اخرین گام او بر زمین نقش بندد

و حصه خویش را از عمر مطابق حساب معلوم دریافت دارد

خداوندش بدانجای که فراخوانده است از ثواب موفور یا عقاب محذور بقهر ببرد

تا بدکاران را به عمل زشت کیفر کند

و نیکوکاران را به عمل نیک پاداش دهد.

رفتار او عدل است

،" تَقَدسَت اسمائه" نام های پاک اوست

او بری از نقص و نعمتهای او پی در پی

هر چه کند مسئول دیگران نیست و دیگران همه مسئول اویند

سپاس خداوند را

که با بخشش عطایای پیوسته و تکمیل نعمت های پی در پی

اگر ایشان را از معرفت حمد خویش باز میداشت

همه در نعمت او مستغرق بودند بی انکه شکر او بجا اورند

و بفراخی از روزی او بهره مند میگشتند بی انکه سپاس او گذارند

واگر چنین بودند از حد انسانی بیرون رفته ، از چارپایان بشمار میامدند

چنانکه در کتاب محکم خود وصف ایشان کرد "اِن اِلا کَالاَنعام بَل هُم اَضَل "

سپاس خداوند را که خود را بما شناسانید و شکر خویش را الهام فرمود

و درهای معرفت خویش را برما گشود که پروردگار خود را شناختیم

و ما را بتوحید خالص رهبری کرد  و از انکار و شک دور داشت

سپاسی که تا زنده ایم از سپاس گزاران او باشیم

و چون عمر به پایان رسد سوی رضا و عفو او بشتابیم

حمدی که تاریکی های عالم برزخ  برای ما بسبب ان روشن گردد

و راه رستاخیز را هموار سازد و جای مارا در موقوف گواهان رفیع گرداند

روزیکه هر کس پاداش رنج خویش را ببیند و برکسی ستم نشود

روزیکه دوستان و بستگان بکار نیایند و کسی یاری کسی نکند

حمدیکه تا اعلا علیین بالا رود

و درنامه مرقوم گردد

و نزدیکان بار گاه قدس بر ان گواهی دهند

سپاسی که چون چشمه ها خیره گردد چشم ما بدان روشن شود

و چون روی ها سیاه شود ، روی ما بدان سفید گردد

حمدیکه ما را از آتش دردناک الهی آزاد ساخته

ودرپناه خدای کریم محفوظ دارد

سپاس خداوند را 

که زیباترین صورت را  برای   ما   برگزید

و  روزیهای  پاک  را  برای  ما  مجری  داشت.

و ما را بر همه افریدگان برتری داد تا مالک انها شدیم

 همه افریدگان بقدرت او فرمانبر  ما گشتند و بعزت او بسوی ما شتافند.

سپاس خدای را که باب احتیاج را از همه سوی بر ما بست، مگر بسوی خودش .

چگونه سپاس او توانیم و کی حق شکر او گذاریم ،البته نتوانیم !کی شکر او خواهیم گذاشت ؟!

سپاس خداوند را که در ترکیب تن  ما  آلات جمع و جذب و ادوات بسط و دفع، نهاد

 و از نیروهای حیات بهره مند ساخت.

اندامها  برای  کارها  بیافرید

و به روزی های  پاک ما را پرورش داد و بفضل خویش بی نیاز ساخت و به نعمت خود سرمایه  بخشید

فرمان  داد ،که طاعت ما را بیازماید و نهی کرد تا شکر گزاری ما اشکار گردد

ما مخالفت فرمان او کردیم و مناهی او را مرتکب شدیم

و او در کیفر شتاب نفرمود و در عقاب تعجیل  نکرد 

 بلکه به رحمت و کرم با ما مدارا نمود و بحلم و رافت مهلت داد تا سوی او باز گردیم.

سپاس خداوند را که راه توبه را به ما نمود و این را از فضل او یافتیم و بس ،

 اگر از همه ی نعمتهای او هیچ یک بحساب نیاوریم جز همین یک نعمت را  ، 

باز  باید بگوییم عنایت او درباره ی ما نیکو  و احسانش عظیم و نعمتش بسیار است.

سنت او در توبه امم گذشته این نبود ،هر چه طاقت نداشتیم از ما  برداشت و جز بانچه سهل بود تکلیف نفرمود

 و جز به کار اسان امر نکرد و برای هیچ یک از ما حجت و عذری نگذاشت

هر که هلاک شد هلاک او از ناحیت خود او است و هر که نیکبخت گشت خود رغبت به حق نمود

حمد خدای را،

بهر چه مقربترین فرشتگان و گرامی ترین بندگان و پسندیده ترین ستایش کنندگان او را حمد کردند

حمدی از سایر حمدها برتر ،باندازه ای که ،پرودگار ما خود از سایر افریدگان برتر است

سپاس او را

 بازای هر نعمت که بر ما و برهمه بندگان گذشته و اینده انعام فرمود ،به اندازه هر چه علم او است

شکر او بازای هر یک از نعمت ها چندین برابر پیوسته و جاوید تا روز رستاخیز

حمدی که انرا پایان نباشد وعدد ان بشمار نیاید و بغایت ان نتوان رسید و مدت ان انقطاع نپذیرد

حمدی که بدان نیکبخت شویم و در زمره ی نیک بختان و دوستان او باشیم

و در سلک کشتگان راه حق بشمشیر دشمنان محشور گردیم

 "انه ولی حمید "

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

اندکی برای تامل

امیرمومنان حضرت علی (ع )میفرمایند:

 

(در ترغیب به دوری از گناه ):

از نافرمانی دوری کنید ،به خدا سوگند هر ایینه گناهان را چنان پنهان نموده که گویا ان ها را امرزیده و بخشیده است ؛پس اکنون که مهلت داده و گناهان را پنهان نموده ،ترس و دوری از خشم او واجب است ،و باید معصیت نکرده و از گذشته پشیمان بود و توبه کرد ،زیرا همان طور که حلم و بردباریش بسیار است ،عقاب و کیفرش نیز سخت میباشد.