سلام
وجود سرگرمی های رنگارنگ در زندگی انسان ها باعث گمراهی انها از روند اصلی زندگی دنیوی شده. یعنی از ابتدای تاریخ اسلام چنین بوده که پیامبر یا امامی می امده و مردم راه به یکتا پرستی دعوت میکرده و عده ای موافق حرف های او و مومن واقعی و عده ای مخالف حرف های او و کافر بوده اند.
این روند همانطور ادامه داشت تا زمانی که حضرت مهدی یعنی امام زمان ما پا به دنیا گذاشته و امامت خود را اغاز کرده. در آن زمان بود که این روند ناتمام ماند. حال اگر کمی فکر کنی میبینی که مشکل از امام زمان و غیبت ایشان نیست که این روند ناتمام مانده بلکه مشکل از ماست.
تمام حرف من این است که اگر قرار است کافرانی باشند که با دین اسلام و حضرت مهدی عج مخالف باشند هستند. اما ایا کشور ما و خود ما که دین اسلام و امام زمان را به رسمیت شناخته ایم آن طور که باید به تعالیم اسلام عمل میکنیم؟
مشکل اینجاست که خودمان هم نمیدانیم دقیقا کدام طرفی هستیم از یک طرف اسم مسلمان و شیعه ی علی را روی خود گذاشته ایم و از طرفی عمل کرد زندگیمان فرق چندانی با کافران ندارد.
حالا از تمام کسایی که این متنو خوندن خواهش میکنم کمی فکر کننو ببینن که چی؟ این زندگی رو میخواین تا کجا ادامه بدین؟ هدفتون از زندگی کردن چیه؟ که درس بخونین؟ خوب درس بخونی که چی بشه؟ که دکتر و مهندس و ... بشی؟ خوب که چی بشه ؟ یعنی خدا ما رو خلق کرده که دکتر و مهندس بشیم؟ اصلا با عقل جور در میاد ؟
اگه الان سردرگمین که هدف از زندگیتون رو بدونین من یه کمک کوچیکی بهتون میکنم ،‌برین تفسیر این آیه رو بخونین که به هدف خلقت ربط داره.
و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون
موضوعات مرتبط: مسائل اعتقادی , مطالب کاربران ,