سلام

دختری ۲۲ ساله، بسیار مذهبی و مقید و در شرف ازدواج هستم. میخواستم بدونم تا چه اندازه سخت گیری برای ازدواج خوبه ؟ البته منظورم سخت گیری برای مسائل اعتقادی و ایمانی هست نه برای مسائل مالی و ظاهری!

مثلا:

تا چه اندازه به خمس دادن خواستگار باید اهمیت داد ؟ با وجود اینکه خمس از واجبات دین به حساب میاد ولی برخی افراد خیلی پایبند به پرداخت خمس نیستند، یعنی اگه خواستگاری خمس نده، ردش کنم ؟

طبق فتوای مرجع تقلیدم ( و اکثر مراجع ) رفتن به مجلس عروسی که آهنگ حرام توش نواخته میشه، حرام است؛ اگه خواستگاری از این مجالس پرهیز نکنه، ردش کنم؟

دوست دارم بعد از ازدواجم با همسرم در مراسمات مذهبی و ادعیه‌ها شرکت کنم، اگه خواستگارم حوصله‌ی این مراسمات رو نداشته باشه، ردش کنم؟

کلا این جور سختگیری ها مانع ازدواجم نمیشه؟ بعضیا میگن با این شرایط کسی قبولت نمیکنه و نمیتونی ازدواج کنی!! اصلا وضعیت مالی و غیره برام مهم نیست تنها چیزی که برام مهمه ایمان و اعتقاداته خواستگاره که دوست دارم مثل خودم باشه.

بین اطرافیانمون داشتیم دخترای مذهبی که به خاطر حساسیت رو مسائل دینی تا سن سی،چهل سالگی مجرد موندن؛ یعنی زندگی من هم اینجور میشه؟

به نظرتون باید به حرف اطرافیانم گوش بدم و از اعتقاداتم کوتاه بیام یا محکم پای اعتقاداتم بمونم تا یه خواستگار خوب نصیبم بشه؟

البته خودم هم میدونم مگه معجزه بشه که یه خواستگار هم کفوم پیدا بشه آخه اکثر آدمای مذهبی خواستگاری دخترایی میرن که خونواده‌ای به شدت مذهبی و مقید دارند ؛ در حالیکه خونواده‌ی من مذهبی معمولین و از لحاظ اعتقادی کلی با من تفاوت دارند:(( بزرگترین مشکلم اینه که تو خونه‌ی پدریم استقلال ندارم و مجبورم کارهایی انجام بدم که با اعتقاداتم سازگار نیست:(


موضوعات مرتبط :
مشورت در ازدواج خانم ها