خانواده برتر

انتخاب همسر و مسائل خواستگاری، مسائل دوران عقد، مسائل زناشویی، تربیت فرزند ، تبلیغ رایگان مشاغل نو پا، مسائل زنان ، ارتباط با خانواده، مسائل اعتقادی

دسترسی سریع ← آخرین مطالب - موضوعات - فعال ترین کاربران - آخرین نظرات



۱۳ مطلب با موضوع «مسائل زنان :: مسائل زنان خانه دار» ثبت شده است

تجربیات خانم هایی که در شهر غریب عروس شدند

سلام
۲۱ سالمه ۵ ماهه نامزدم . ما تهران زندگی میکنیم نامزدم تبریز ، بعد ازدواج قراره برم  اون جا زندگی کنم . بعد عید هم عروسیمه . موضوع اینه که میترسم نتونم اون جا رو تحمل کنم  هر بار که میرم اون جا بیشتر از چند روز نمیتونم بمونم و لحظه شماری میکنم برگردم خونمون .
ما قبل ازدواج حرفامون و زدیم و اون گفت اصلا حاضر نیست بیاد تهران زندگی کنه . چه الان چه در آینده . منم قبول کردم . ولی از اون جایی که بشدت وابسته ی خانوادم و شهرم هستم تحملش برام سخته .
بدبختانه من یه بیماری هم دارم به اسم هراس یا فوبیای اجتماعی و اصلا نمیتونم تنها برم جایی ، همیشه باید یکی پیشم باشه به همین دلیل بشدت به مادرم وابسته ام . اون جا هم برم چون کسی رو ندارم مجبورم بشینم تو خونه .
بیماری سخت و عذاب آوریه ، انواع داروها رو خوردم چند تا دکتر عوض کردم ولی بی فایده بوده و الان دیگه بی خیال درمانش شدم . بخاطر همین مشکلم میترسم که نتونم .
لطفا اونایی که تجربه ازدواج راه دور داشتن بگن چه جوری با شرایط جدیدشون کنار اومدن؟ غربت سخته براشون یا نه ؟ کسی هست که این بیماری رو داشته باشه؟
موضوعات مرتبط: مسائل زنان , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۶۰ نظر
    • تعداد نمایش : ۱۷۴۰
    • دوشنبه ۲۵ بهمن ۹۵ - ۲۱:۴۵

    زن با سیاستی نیستم و دستم به هیج جا بند نیست

    سلام

    تقریبا دو ساله که ازدواج کردم و از تهران به یک شهرستان دیگه اومدم . شوهرم رو خیلی دوسش داشتم برای ازدواج با اون خودم اصرار داشتم اما اون بی پوله و هیچ اختیاری از خودش نداره .

    برای همه ی کارهاش پدر مادرش نظر میدن و اصلا هم ادم حسابش نمیکنند . من خونه ی پدرم هیچ محدودیتی نداشتم اما الان اجازه ندارم تا سر کوچه برم پدر شوهرم و مادر شوهرم خیلی بدجنس هستن و برای اذیت کردن من از هیچ کاری دریغ نمیکنن. وحشتناک حسودن .

    حتی طاقت محبت شوهرم به من رو ندارند. در صورتی که خوشدون انقد حال به هم زن هستن جلوی ما عین دختر پسرهای 14 ساله با هم دیگه لوس بازی در میارن . ما تو یک خونه زندگی میکنیم .

    حتی روی پولی که در میاریم هم دخل و تصرف دارن. زندگیم شده عین رمان های خاله زنکی. پولی هم نداریم برای مستقل شدن . نمیدونم تا کی باید تحمل کنم. پدرشوهرم یک مرد کله ... بی ... که ادعای مردونگی داره شدید ...

    اما در واقع هیچ کارس و همه کاره زنشه . شوهرم هم بعد این همه مدت پدر و مادرش رو شناخته. زن با سیاستی نیستم و دستم به هیج جا بند نیست . جای من بودید چیکار میکردید ؟

    ممنون

    موضوعات مرتبط: مسائل زنان خانه دار , ارتباط با خانواده شوهر ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۹ نظر
    • تعداد نمایش : ۴۷۲
    • يكشنبه ۱۷ بهمن ۹۵ - ۲۲:۲۰

    هیچوقت به معنای واقعی خوشی نکردم

    سلام
    نزدیکه ۲۰ سالمه وهمسرم 28 ، به تازگی سه نفره شدیم ، خانه دارم و اصولا وقتایی که همسرم خونه س فقط رفیق شبیم ،‌ روزها مدام سرکوفتم میزنه بعدش میاد عذر خواهی که من دوستت دارم و اینا نمیدونم چرا هر از چند گاهی اینجوری میشم.. خلاصه اینکه درکم نمیکنه هیچوقت . به فکر اوقات فراغتم اصلا نیست ۲۴ ساعته بیکارمو اگه ازش بخوام کمکم کنه یه کاری یه سرگرمی برا خودم دست و پا کنم شروع میکنه به تحقیر کردن من .
    پس باقی زنا چیکار میکنن چرا تو فقط اینجوری ؟ تو این دوره زمونه من ۲۴ ساعته تو ی اتاق که اونم مال پدرشوهرمه زندانیم و حق بیرون رفتن ندارم مگر همسرم خودش لطف کنه ببرتم خرید .
    بگم تنهام سریع میگه برو پیش مادرم بشین حرف بزن ، خرید لباس که اگه بریم زهرم میکنه ،‌
    دستمو نگیری تو خیابون یه وقت اشنا میبینه ،‌ تنها حق نداری بری خرید یه وقت  میبیننت ،‌ یه آدرس بلد نیستم چون میدونم هیچوقت لازم نیست همین که بیفتم دنبال همسر محترم کافیه . تو محیط فوق العاده بسته روستا زندگی میکنم .  اینجا دختر فقط ازدواج و بچه ،‌ به هیچ عنوان نمیتونه پیشرفت کنه از هر لحاظ . خسته شدم از این وضع .
    نمیدونم چیکار کنم ؟ هیچوقت به معنای واقعی خوشی نکردم نه بیرون رفتنی نه مسافرتی فقط شدیدا درگیر کاره ، که اونم حساب کتابش با پدرش یکیه و درامد فقط برا مواد غذایی مونه . نمیدونم کی قراره زندگی کنم ؟ چرا امثال من فقط باید زنده باشیم ؟
    موضوعات مرتبط: مشورت در شوهرداری , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۲۹ نظر
    • تعداد نمایش : ۹۶۹
    • دوشنبه ۱۱ بهمن ۹۵ - ۲۲:۴۰

    دلم برای خودم تنگ شده

    سلام
    مشکل من شاید مشکل خیلی از خانومای ایرانی باشه ، اونایی که خودشونو توی روز مرگی های  زندگی فراموش میکنن. فقط خواهش میکنم اونایی که تو شرایط من هستن یا متاهل هستن یا سنشون بالاتره جواب بدن.
    من یه زن خانه دار هستم ۳ فرزند دارم که روی تربیت و تحصیلشون خیلی حساسیم ( من و پدرشون ) و قاعدتا اگه بخوام به این مطلوب دست پیدا کنم خوب مستلزم زمان زیادیه که من این وقتو با جون و دل در اختیار بچه ها و زندگیم گذاشتم .
    از صبح پا میشم بشور و بپز یه ور  کارهای بچه ها یه ور رسیدگی به امور خونه یه ور. بعضی وقتا هست هفته ای یکبارم بیرون نمیرم راستش انقدم توی فامیل و اطرافم بچه های مشکل دار میبینم میترسم از بچه هام غافل بشم.
     اینه که همه وقتمو میدم به بچه ها میگم بذار با خودم صمیمی باشن ارتباط مون نزدیک باشه  که هست خدا رو شکر ولی دیگه  خسته شدم هیچ وقتی برا خودم نمیمونه نه ورزش نه خرید آنچنانی نه آرایش .
    الانم همسرم  پدرشو که خیلی پیره آورده با ما زندگی کنه . یعنی دیگه آخر گرفتاری هیچ زمانی واسه خودم ندارم البته ناشکر نیستم خدا رو شکر بچه هام موفقن و خوب تربیت شدن ولی خوب فشار زیادی رومه ‌و خلاصه نمیدونم تا کی دوام میارم اگه راهنماییم کنین ممنون میشم.
    موضوعات مرتبط: مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۲۴ نظر
    • تعداد نمایش : ۴۸۳
    • يكشنبه ۱۰ بهمن ۹۵ - ۲۲:۰۵

    کارم شده حسرت خوردن به دیگران

    سلام

    نمیدونم الان قصدم از نوشتن دردام اینه که از دیگران راهکار بگیرم یا اینکه صرفا درد و دله ، فقط چیزی که هست اینه که حالم خیلی بده و میدونم که اگه خدا نخواد و به دادم نرسه مشاوره و راهنماییهای دیگران هم فایده نداره فکر میکنم بیشتر میخوام درد دل کنم و از بقیه بخوام برام دعا کنن.

    من یه خانوم 34 ساله و متاهلم ، 10 ساله ازدواج کردم ، روزای سخت زیاد داشتم نمیخوام راجع بهشون صحبت کنم چیزی که هست اینه که سختیها باعث شد زمین خوردم و نتونستم بشم آدم سابق، منی که قبل ازدواجم یه دختر نمونه بودم از هر لحاظ ( تحصیلی، اخلاقی، خانوادگی ) ، هنری نبود که دنبالش نرفتم، به قول قدیمیا از هر انگشتم یه هنر میبارید ولی در طول این 10 ساله روز به روز پسرفت کردم .

    الانم دیگه ته چاهم، وسواس و افسردگی امونمو بریده، 6 سال دارو مصرف کردم ولی دیدم هیچ تاثیری به حالم نداره ، الان دو ساله داروهامو قطع کردم، ولی حالم خوب نیست ، از هیج چیزی لذت نمیبرم ، دلم به هیچی خوش نیست امید و انگیزه واسه ادامه زندگی ندارم با اینکه شوهرم عاشق بچست ولی اصلا نمیتونم زیر بار بچه دار شدن برم چون اصلا حوصله بچه داری ندارم.

    کلا شدم یه آدم بی مصرف ، اعتماد به نفس اصلا ندارم ، یعنی در حد صفر، مدام فکر میکنم که طلاق بگیرم چون دلم واسه شوهرم میسوزه . اون چه گناهی کرده که باید با یه آدم افسرده و بیمار زندگی کنه آخه، اون حق داره بچه داشته باشه یه زندگی طبیعی داشته باشه ولی انقدر داغونم که میدونم اگه طلاق بگیرم نمیتونم طاقت بیارم و حال و روزم بدتر میشه.

    واقعا موندم بین زمین و آسمون معلق ، نه میتونم بمونم و یه زندگی درست داشته باشم نه توان رفتن دارم، مدام خودمو با دیگران مقایسه میکنم و میبینم در مقایسه با همسن و سالام خییییلی خیییلی عقبم ، بین دخترای فامیل فقط منم که تو این سن بچه ندارم،همشون دو سه تا دارن ، دختر خاله هام همسن من هستن برا دختراشون خواستگار میاد ولی من چی؟

    الان ممکنه یه عده بگن مگه بچه داشتن موفقیت محسوب میشه درسته شاید موفقیت نباشه ولی من تو زندگیم هیچ نقطه ی مثبتی ندارم نه از نظر تحصیلی به جایی رسیدم،نه شاغلم،نه کار خاصی انجام میدم، واقعا نمیدونم اصلا واسه چی زنده ام من؟

    به چه دردی میخورم اصلا، نگید برو فلان کارو بکن برو ورزش کن برو ادامه تحصیل بده و این چیزا چون میگم اصلا نه حوصله دارم نه انگیزه ، از دنیا بریدم  ،اصلا دنیا برام ارزش نداره ،کارم شده حسرت خوردن به دیگران که خوش به حالشون ، چه توانایی هایی دارن ؟

    متاسفانه آدمی مثل من که مشکل روحی داره نه دنیا داره و نه آخرت ،خدا به فریادم برسه برام دعا کنید شاید یه معجزه ای اتفاق بیفته

    موضوعات مرتبط: مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۲ مخالف
  • ۴۳ نظر
    • تعداد نمایش : ۹۱۹
    • شنبه ۱۸ دی ۹۵ - ۲۲:۳۵

    سوال در مورد بیمه مستمری زنان خانه دار

    سلام

    در مورد بیمه مستمری زنان خانه دار و بیمه عمر و بازنشستگی سوال داشتم.

    موضوع اینه که من شغل پاره وقت دارم، حق التدریسی کار میکنم. در نتیجه بیمه تامین اجتماعی ندارم. الان چند وقته همه به من میگن فقط امروزت رو نبین .... داری اشتباه میکنی، برو خودت خودتو بیمه کن.

    برای این کار گویا حدود 200 هزار تومن در ماه باید بدم. البته مقدار دقیقش رو نمیدونم. من هم میخواستم برم دنبال همین بیمه تامین اجتماعی، که یه نفر بهم گفت به جای این کار برو دنبال بیمه عمر و بازنشستگی یا بیمه مستمری زنان خانه دار که اکثرا شرکت های خصوصی بیمه مثل پاسارگاد و پارسیان و .... دارن.

    کلیتش به این صورته که برای یک مدت زمانی که میتونه بین 5 تا 30 سال باشه، ماهانه یه مبلغی از 20 هزار تومن تا 200 هزار تومن باید به شرکت بیمه بپردازم، بعدش بعد از مدت مشخصی مثلا 10 سال یا 20 سال یه مبلغی رو اونا به من می پردازن.

    یه نمونه ش مثلاً بیمه عمر و بازنشستگی یکی از شرکتهای بیمه خصوصی، اگر ماهی 50 هزار تومن بدی، بعد از 20 سال 89 میلیون تومن بهت میده. مبلغ پرداختی بیمه مستمری زنان خانه دار از این مبلغ بیشتره.

    حالا اطلاعاتی که من دارم خیلی کلی هستش و از سایت های شرکت های بیمه این اطلاعات رو بدست آوردم. قصد دارم برم دفاتر هر کدوم و بیشتر در موردشون اطلاعات بگیرم. ولی قبلش میخواستم ببینم اینجا کسی هست که از هر کدوم از این بیمه ها استفاده کرده باشه؟ کدوم شرکت بیمه رو پیشنهاد می کنین؟

    الان نمیدونم بعد از ده یا بیست سال شاید اون مبلغی که به من میدن برای اون زمان، ارزش مالی خیلی کمی داشته باشه. از طرفی هم فکر میکنم من که به خاطر نوع شغلم بیمه تامین اجتماعی ندارم بعد از 20 سال - اگر زنده بودم! - اگه دیگه توانایی کار کردن نداشته باشم و حقوق بازنشستگی هم نداشته باشم، باید چی کار کنم!؟

    پیشاپیش ازتون ممنونم

    موضوعات مرتبط: اقتصاد خانواده , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۲۷ نظر
    • تعداد نمایش : ۱۱۰۶
    • سه شنبه ۲۹ دی ۹۴ - ۲۱:۴۸

    می خوام در کنار خانه داری و بچه داری یه منبع درآمد هم داشته باشم

    با سلام خدمت تمام کاربرای عزیز خانواده برتر
    میخوام از کاربرای عزیز که تو هر شهری و هر جایی هستن از تجربه کاری خودشون بگن که با همت و پشتکار راش انداختن و الان موفق هستن .

    دوست دارم هم تو خونه به بچه ها و زندگیم برسم و هم منبع درآمدی داشته باشم (خیاطی و کارایه هنری از این چیزا نباشه لطفا) یه کار متفاوت میخوام با سرمایه کم و ریسک پایین.
    پیشاپیش ممنون از نظراتتون

    موضوعات مرتبط: اقتصاد خانواده , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۸ نظر
    • تعداد نمایش : ۸۷۰
    • شنبه ۱۴ شهریور ۹۴ - ۲۲:۱۵

    دوست دارم همسر آیندم خانه دار باشه ولی نه به اجبار من

    سلام
    آیا دختری هست که به این نتیجه رسیده باشه که کار بیرون واسه خانمها خوب نیست ؟؟
    من دوست دارم همسر ایندم خانه دار باشه.. ولی نه به اجبار من ... خودشم دوست داشته باشه.
    البته نه اینکه کاملا تو خونه باشه... دوست دارم وقت ازادشو با ورزش.   کلاسای هنری، فرهنگی ، کلاس زبان و  کلا از این چیزا پر کنه ... و دغدغه کار رو نداشته باشه.. منم از لحاظ مالی کاملا تامینش میکنم.
    و سوال دیگم اینه که آیا دختری که درس خونده و تحصیلکرده است ، ایا راحت خانه داری رو میپذیره.؟ ( البته فقط دخترای مذهبی پاسخ بدن.. چون جواب دخترای غیر مذهبی رو میدونم )
    موضوعات مرتبط: مشورت در ازدواج آقایان , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۱۲۹ نظر
    • تعداد نمایش : ۲۴۲۵
    • دوشنبه ۲ شهریور ۹۴ - ۲۳:۲۵

    زن خانه دار رو ترجیح میدید یا شاغل ؟

    سلام 

    شما وقتی که ازدواج کردید و خانمتون هم شاغل باشن ازش انتظار دارید حقوقش رو توی خونه خرج کنه یا نه دوست ندارید همسرتون در خرج خونه دخیل باشه ؟

    کلا ازدواج با دختر شاغل رو با انگیزه ی حقوق ماهیانش می دونید ؟ یا واستون مهم نیست؟

    زن خانه دار رو ترجیح میدید یا شاغل؟

    موضوعات مرتبط: مشورت در ازدواج خانم ها , مشورت در ازدواج آقایان , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۶۸ نظر
    • تعداد نمایش : ۴۴۸۹
    • سه شنبه ۲۲ ارديبهشت ۹۴ - ۲۱:۴۳

    خانواده میگن تا یه خانه دار نشدی اسم ازدواج رو نیار

    دختری که میخواد ازدواج کنه باید خونه پدرش همه کار یاد بگیره بعد ازدواج کنه    

    مثلا یک اشپز ماهر یک خیاط ماهر بشه خانه داری و  در همه کارش ماهر شد بعد ازدواج کنه یعنی اصلا بعد از ازدواج و خانه شوهر هیچ فرصتی برا یاد گیری نیس من همیشه با خانوادم سر این موضوع مشکل دارم و اونا میگن تا یه خانه دار درست و حسابی نشدی اسم ازدواج نیار .

    مگه میشه دختری که مشغول تحصیل بوده و سرش تو درس بوده این همه کار بلد باشه به نظر شما من با خانوادم چه کار کنم مخصوصا برادرم که خون به دله من میکنه ایشون و اجازه اومدن خاستگار نمیده ای خدا چرا جنس مونث رو بدبخت افریدی اخه تا دق نکردم کمکم کنید 

    موضوعات مرتبط: مشورت در ازدواج خانم ها , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۲۰ نظر
    • تعداد نمایش : ۶۹۳
    • دوشنبه ۱۷ فروردين ۹۴ - ۱۴:۱۹

    خانم های خانه دار شانس اینکه همسر دکتر و مهندس بشوند را ندارند؟

    بنظرتون خانم های شاغل بیشتر شانس اینکه خواستگار داشته باشند را دارند؟؟؟؟؟

    اخه من هرخانم دکتری یا یک خانم مهندسی را میبینم همسرش هم مثل خودشون دکتر و یا مهندس هستند

    یعنی خانم های خانه دار شانس اینکه همسر دکتر و مهندس بشوند را ندارند؟؟؟؟؟

    میشه راهنمایی ام کنید

    موضوعات مرتبط: مشورت در ازدواج خانم ها , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۱ مخالف
  • ۱۹ نظر
    • تعداد نمایش : ۲۷۱۹
    • دوشنبه ۲۷ مرداد ۹۳ - ۱۲:۲۵

    مردان دوست دارند همسرشان خانه دار باشه یا شاغل ؟

    سلام

    من یک دختر 17 ساله هستم که قصد دارم در اینده یک دندان پزشک ماهر بشوم 

    مردان دوست دارند همسرشان خانه دار باشه یا یک زن شاغل ؟؟؟؟

    میترسم در اینده نتوانم با این تحصیلات با یک مرد خوب  و با ایمان ازدواج کنم .


    پاسخ :

    سلام

    این یه موضوع سلیقه ای به شمار میاد . بستگی داره یه مرد چه دیدی نسبت به زندگی داشته باشه . اینو باید در جلسات خواستگاری بفهمید .

    مردها در این زمینه معمولا به 2 دسته تقسیم میشن :

    1 - بعضی از مردها دوست دارند زن شاغل بگیرن که بار مالی خانواده رو دو نفری به دوش بکشن .

    2 - عده ای هم میگن حاضرم تنهایی فشار کار بیرون رو تحمل کنم ولی در عوض بچه هام زیر دست مادرشون تربیت بشن . اون طوری که دوست داریم اونا رو تربیت کنیم . نمی خوام در طول روز ، بچه ها ساعت های زیادی از محبت مادرشون محروم بشن . همین طور غذای آماده و خونه ی مرتب رو به کار کردن زن در بیرون از خونه ترجیح میدن . 


    هر کدم از این دیدگاه ها معایب و محاسنی دارند . مثلا در دیدگاه اول فشار مالی کمتری به خانواده میاد . خانم اگه تحصیل کرده باشه ، از علمش به نفع جامعه استفاده می کنه . کمتر توی خونه حوصله اش سر میره . از اون طرف باید تربیت بچه ها رو به مهد کودک ها ، پرستارها ، مادربزرگ و ... محول کنند . زن و شوهر وقت کمتری برای کنار هم بودن خواهند داشت . اگه تقسیم کار صورت نگیره ، فشار بیشتری به زن وارد میشه و بدتر از همه بچه ها کمتر محبت مادر رو تجربه خواهند کرد . 

    در دیدگاه دوم ، اگه مرد درآمد خوبی نداشته باشه فشار بیشتری رو باید تحمل کنه . خانواده باید محرومیت های بیشتری رو تحمل کنند . باید حسرت بعضی نداشته ها رو بخورند . از اون طرف بچه ها بهتر تربیت میشن . به زن بیش از حد فشار نمیاد و بهتر می تونه وظایف مادری و همسری خودش رو انجام بده . 

    موضوعی که شاید در دیدگاه نوع اول نادیده گرفته بشه ، بحث دوران بلوغ بچه هاست . اوضاع وقتی فاجعه بار میشه که زن و مرد شاغل به تک فرزندی هم اعتقاد داشته باشند . تصورش رو بکنید دختر یا پسری که وارد مرحله ی بلوغ شده ، در خونه تنهاست . اگه بساط ماهواره و اینترنت هم به راه باشه که دیگه واویلاست . خیلی سخت میشه آینده ای رویایی رو برای چنین بچه هایی تصور کرد .

    در حالی که در دیدگاه نوع دوم ، تقریبا همیشه مادر در خونه حضور داره . فرزند اگه دختر باشه ، در اون سنین بحرانی نیاز به یه هم زبان داره . چه کسی بهتر از مادر ؟ همین طور در چنین خانواده هایی معمولا تک فرزندی معنی نداره . بچه ها یکی پس از دیگری به دنیا میان و محیط خونه رو گرم تر خواهند کرد . وقتی که بزرگ شدند می تونن پشتوانه های خوبی برای هم باشن . 


    بنابراین اگه شما قصد دارید در آینده شاغل بشید باید فکری برای این مسائل بکنید . چون ارزش نداره بعد از مثلا 20 سال که شما از لحاظ مالی چیزی برای فرزندتون کم نذاشته باشید ولی اون رو منحرف شده یا افسرده ببینید . 

    موفق باشید

    موضوعات مرتبط: مشورت در ازدواج خانم ها , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۴۰ نظر
    • تعداد نمایش : ۳۱۰۶
    • يكشنبه ۲۶ مرداد ۹۳ - ۰۹:۳۸

    خانه داری و مادری برای چهار پنج فرزند

    با سلام.سوالی دارم از دوستان
    من الحمدالله فردی مذهبی و مقید به تعالیم اسلام هستم،تا چند وقت دیگر به خواستگاری میرم
    من به دلایلی مایلم تعداد بچه هام چهار پنج تا باشه،
    برای همین همسر آیندم باید خانه دار باشه تا بتونه به خوبی نقش مادری و تربیت فرزندانشو به عهده بگیره
    خداروشکر از نظر مالی احتیاجی به کار همسر آیندم ندارم برای همین می خواهم خانمم شغل خارج از خانه نداشته باشه
    حالا از شما خواهران عزیز سوالی دارم:
    آیا دختران مومن (به صورت واقعی نه فقط ظاهری!)حاضرند خانه دار باشند و تعداد فرزندان زیادی (نسبت به زمونه امروز) را به دنیا بیاورند؟آیا حاضرند باقیات صالحاتی ابدی برای خودشان فراهم کنند؟
    یاعلی

    موضوعات مرتبط: مشورت در ازدواج آقایان , مسائل زنان خانه دار ,

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۶۱ نظر
    • تعداد نمایش : ۷۲۳
    • پنجشنبه ۲۸ فروردين ۹۳ - ۲۱:۴۱